تقریبا هیچ تردیدی وجود ندارد که حملۀ آمریکا به عراق در مارس 2003م/ اسفند 1381ش، به درخواست و با هزینۀ برخی کشورهای عربی، به‌ويژه عربستان و کویت بود. متأسفانه همین خطر برای ایران هم وجود دارد. برجام، اگرچه توانست مشکل ایران را با غرب، تا حد بسیاری حل و فصل کند، اما بر بیم و هراس برخی کشورهای عربی افزود. برجام، دست ایران را در منطقه بازتر کرد و این مقدار حضور ایران در کشورهای عربی منطقه، به هیچ روی برای کشوری مانند عربستان و هم‌پیمانانش قابل تحمل نیست. بنابراین برجام، همان مقدار که از احتمال رویارویی ایران و غرب کاست، روابط ایران و اعراب را تیره‌تر کرد. از سوی دیگر، در هیچ یک از دو کشور ایران و عربستان، اراده‌ای قوی و مصمم برای حل اختلافات وجود ندارد. ایران در غیبت آیت الله هاشمی رفسنجانی و عربستان در غیبت ملک عبدالله، انگیزه‌های کمتری برای گفت‌وگو دارند.
همه هوش و حواس دیپلماسی ایران باید صرف حل اختلافات با کشورهای حوزۀ خلیج فارس شود. آمریکا و اسرائیل، بدون درخواست کشورهای عربی و تأمین هزینه‌های جنگ از جیب اعراب، یک گلوله به سمت ایران شلیک نمی‌کنند.